Sivilo trafił do schroniska w styczniu tego roku, podczas największych mrozów. Jego stan był bardzo zły – skrajna hipotermia, osłabienie, odwodnienie. Gdyby nie osoba o wielkim sercu, która pochyliła nad tą wychudzoną istotką, nie przeżyłby tej zimy.

Sivilo z pewnością doświadczył wiele złego będąc bezdomny przez 10 lat, lecz stopniowo otwiera się na człowieka. Przez pierwsze miesiące był bardzo nieufny, ale nic w tym dziwnego – znalazł się w nowym miejscu, do tego codziennie przechodził zabiegi medyczne. Gdy przeprowadził się do pokoju adopcyjnego nadal nie czuł się zbyt pewnie. Ale tu właśnie przyspieszyła jego socjalizacja. Zaczął obdarzać zaufaniem osoby, które odwiedzają go regularnie. Początkowo jadł smaczki podane na odległość, dziś sam podchodził już coraz bliżej, by upomnieć się o łakocie. Jego ulubione smakołyki to sosiki w tubce, one najbardziej pomagają w socjalizacji.

Kocurek przygląda się nam uważnie, a w jego spojrzeniu widać, że wie o życiu już wszystko i mało co go dziwi. Jest doświadczony, mądry i wie czego chce, lecz o kochającym domku nawet nie wie, że może pomarzyć – bo nigdy takiego nie miał. Widział tylko szczęśliwe i zadbane kotki w oknach, a sam musiał codziennie walczyć o każdy kęs jedzenia i bezpieczny kąt. Z każdym dniem robi postępy w socjalizacji, więc bardzo prawdopodobne, że za jakiś czas będziemy go mogli przedstawiać jako kochanego, przytulaśnego kocurka.

Wymaga regularnej diagnostyki nerek, przyjmuje suplementy wspomagajcie prawidłowe funkcjonowanie nerek.

Nieśmiały kocurek, wymagający troski i cierpliwości.

Dla osoby, która świadomie podejmie się opieki nad kocim seniorem po przejściach.