💔 MAMY JUŻ TYLKO SIEBIE… 💔

Nie rozumiem.

Jeszcze niedawno budziłem się obok niej.

Słyszałem jej głos. Czułem znajomy zapach domu. Wiedziałem, że wszystko jest dobrze.

Dziś jestem tutaj.

W obcym miejscu. Wśród obcych dźwięków. Wśród ludzi, których nie znam.

Czekam.

Nasłuchuję.

Przy każdym kroku podnoszę głowę z nadzieją, że to ona. Że zaraz przyjdzie i zabierze nas do domu.

Ale ona nie przychodzi.

Nikt nie potrafi mi powiedzieć dlaczego.

Nikt nie potrafi mi powiedzieć, czy jeszcze kiedyś ją zobaczę.

Więc wtulam się w Nel.

A Nel wtula się we mnie.

Bo kiedy zasypiamy przytuleni, choć na chwilę jest trochę mniej strasznie. Choć na chwilę możemy udawać, że wszystko jest tak jak dawniej.

Mówią, że nasza opiekunka jest w szpitalu.

Nie wiemy, co to znaczy.

Wiemy tylko, że jej nie ma.

I że bardzo za nią tęsknimy.

Patrzę na Nel i boję się.

Boję się, że stracimy wszystko.

Dom już straciliśmy.

Naszą codzienność też.

Nie zabierajcie nam jeszcze nadziei.

Nie chcemy wiele.

Nie prosimy o własny pokój.

Nie prosimy o zabawki.

Nie prosimy o luksusy.

Prosimy tylko o bezpieczny kąt.

O miejsce, gdzie będziemy mogli leżeć obok siebie i czekać.

O dom tymczasowy.

Bo teraz naprawdę mamy już tylko siebie.

Staś i Nel.

Dwa kocie serca, które każdego dnia zasypiają wtulone w siebie tak mocno, jakby bały się, że jeśli puszczą choć na chwilę, zostaną całkiem same.

Jeśli możesz dać im dom tymczasowy – uratujesz nie jedno życie.

Uratujesz dwa złamane serca!

🙏 Prosimy o udostępnianie.

Dla Stasia. Dla Nel.

Dla ich ostatniej nadziei.

Kontakt

Ola 666610062