To jeden z tych psów, obok których trudno przejść obojętnie….

ŁAPEK jest seniorem. Trafił do nas ze zdeformowaną łapką, która od razu wzbudziła nasz niepokój. Nie czekaliśmy ani chwili i zabraliśmy go na konsultację do lecznicy. Tam usłyszeliśmy, że to wada rozwojowa. Nie ból po świeżym urazie, nie zaniedbanie, a coś, z czym żył od bardzo dawna…. 💔

I wiecie co? On się nie poddał. Nauczył się żyć z tą łapką. Spaceruje powoli, swoim własnym tempem. Każdy krok stawia ostrożnie. Słabiej widzi, dlatego świat poznaje trochę inaczej. Potrzebuje chwili, żeby się odnaleźć, ale kiedy już poczuje się bezpiecznie, całym sobą pokazuje, jak bardzo kocha człowieka.

Pięknie chodzi na smyczy. Nie ciągnie, nie szuka kłopotów. Szuka tylko bliskości. Czułego dotyku. Dobrego słowa. Obecności.

Patrząc na jego łapkę, łatwo dostrzec jego niepełnosprawność. Patrząc mu w oczy, można dostrzec coś znacznie ważniejszego. Nadzieję, że jeszcze ktoś go pokocha. Że jeszcze dla kogoś będzie całym światem.

Nie pozwólmy, żeby jesień życia spędził za schroniskowymi kratami. On nie potrzebuje wiele. Potrzebuje tylko domu, w którym ktoś spojrzy na niego sercem, a nie przez pryzmat zdeformowanej łapki.

Ur. ok 2018r

Zaszczepiony, zaczipowany.