Misio trafił do schroniska w listopadzie 2025 r. Wcześniej długo się błąkał. Przez wiele dni był nieuchwytny – ludzie próbowali mu pomóc, aż w końcu się udało. Wszystko wskazuje na to, że ktoś go porzucił. Gdy przyjechał do schroniska, jego sierść była zmierzwiona, a skóra poraniona… Serce pękało na jego widok.

Na szczęście Misio jest już bezpieczny i powoli dochodzi do siebie. Nadal jest psem nieufnym, ostrożnie podchodzi do człowieka i delikatnie bierze smaczki, ale z każdym dniem robi małe, bardzo ważne kroki naprzód. Ma założone szelki, jednak spacery są dla niego jeszcze trudne, dlatego nie zmuszamy go, ale pozwalamy swobodnie biegać po podwórku, gdzie w swoim tempie poznaje otoczenie i ludzi.

W stosunku do innych psów jest obojętny. W tygodniu regularnie odwiedza go ktoś, kto cierpliwie oswaja go z dotykiem i obecnością człowieka. Te spotkania przynoszą efekty – widzimy postępy. Misio potrzebuje przede wszystkim czasu, spokoju i cierpliwości.

To piękny pies, niestety mocno skrzywdzony przez życie. Szukamy dla niego domu, który zrozumie jego lęki i pozwoli mu odbudować zaufanie.