TIBOR to pies w typie bernardyna, który pierwszy raz trafił do schroniska w sierpniu 2024 r. Dość szybko udało się znaleźć dla niego dom, sprawdzony, wydawałoby się, że taki na zawsze. Niestety, po kilku miesiącach od adopcji, 5 lipca 2025 r. Tibor ponownie zawitał w progi schroniska. Niestety, zawiódł czynnik ludzki i to bardzo, brak czasu dla psa, brak zaspokojenia jego potrzeb węchowych, ruchowych. Jesteśmy bardzo zawiedzeni i rozczarowani, ale postaramy się o nowy, odpowiedzialny dom dla psiaka. Tibi ma ok. 5 lat, masywną budowę ciała i mimo sporej niedowagi (obecnie waży 52 kg, powinien przytyć jeszcze kilkanaście kilo, może więcej) już teraz wzbudza zachwyt. Jest bardzo miły dla ludzi, choć to właśnie człowiek skazał go na łańcuch od szczeniaka. Życie Tiborka przed pierwszym trafieniem do schroniska wyglądało dokładnie tak, jak pokazywane jest w niektórych programach z interwencji, gdzie w najdalszym kącie zadbanego ogrodu znajduje się buda, a do niej przywiązany pies, tak żeby go nie było widać i żeby nie przeszkadzał - to dokładnie ta historia. Tibor nie był nigdy spuszczany z łańcucha, nie wiedział co to spacer i nie znał towarzystwa innych psów. Obecnie pokazujemy mu świat, uwielbia wspólne włóczęgi po parku. Dziwi się na widok wielu rzeczy, wyraźne jest jak niewiele w życiu doświadczył. Na szczęście nie był bity i człowiek bardzo dobrze mu się kojarzy, zdecydowanie preferuje mężczyzn, choć oczywiście i towarzystwo wolontariuszek bardzo ceni :) Zna podstawowe komendy "siad" i "łapa", czym jesteśmy pozytywnie zaskoczeni. Jest szybki i zwinny, jest też silnym stworzeniem. Na widok innych psów bardzo się ekscytuje, nie miał z nimi kontaktu i w tej dziedzinie jest wiele do nadrobienia; mimo to, po wielu już wspólnych spacerach, możemy szczerze powiedzieć, że widzimy już postępy i że Tibor potrafi coraz więcej psów "odpuścić". Bardzo lubi głaskanie, drapanie za uchem, dotyk człowieka. Wszelkie czynności pielęgnacyjne nie stanowią dla niego problemu. Z radością zamieszka w domu z ogrodem, z obowiązkowymi długimi spacerami, podczas których będzie mógł w spokoju zaspokoić swoje psie potrzeby. A jeśli chodzi o psie towarzystwo – gdyby istniała możliwość stopniowego poznawania psów - możliwe, że doszłoby do porozumienia. Ze względu na gabaryty Tibiego polecamy go do domu bez małych dzieci. Mamy nadzieję, że schronisko to pierwszy etap odmiany jego życia, a gdzieś za rogiem czeka na niego nowy dom. Zdjęcie: Anna Kleszcz Opis: Malina Kwiatkowska, Julia Janczak, Anna Kleszcz UWAGA! Opis został sporządzony na podstawie obserwacji psa w warunkach schroniskowych. Niektóre zachowania mogą się powielać w domu, inne się ujawniać, a jeszcze inne nie powtórzyć.